Ervaringsverhaal oudere met angst- en paniekklachten
Meneer Dijkma (74) durft nauwelijks nog zijn huis uit. De alfahulp die wekelijks zijn huisje voor hem schoonmaakt, doet ook de boodschappen voor hem. Zijn dochter Annie woont een flink eindje weg en heeft een drukke baan. Eens in de week bezoekt Annie haar vader en gaan ze samen een eindje wandelen. Meneer Dijkma ziet steeds meer op tegen de wandelingetjes en krijgt steeds vaker last van hartkloppingen en benauwdheid.
De angst begon een jaar geleden, toen mevrouw Dijkma plotseling overleed. Meneer Dijkma hield veel van haar en mist haar ontzettend. Ze waren altijd samen, en nu moet hij alles alleen doen. Daar ziet hij steeds meer tegenop en na verloop van tijd komt hij nauwelijks meer de deur uit. Dochter Annie probeert elke dag even te bellen, maar dat is toch niet hetzelfde.
Op een dag raakte meneer Dijkma een keer onverwacht in paniek. De alfahulp was net de kamer aan het stofzuigen. Ineens werd hij duizelig en misselijk en viel bijna flauw. De hulp belde direct 112 en meneer Dijkma werd met loeiende sirenes naar het ziekenhuis gebracht. Daar onderging hij allerlei onderzoeken. Een arts stelde vast dat hij lichamelijk in goede conditie was, en dat hij een angststoornis had. De arts schreef medicijnen voor. Meneer Dijkma kon voor verdere behandeling terug naar de huisarts. Na een aantal weken voelde hij zich goed genoeg om zelfstandig deel te nemen aan een cursus voor angst bij ouderen. Daar ontmoet hij lotgenoten met wie hij goed kan praten. Meneer Dijkma voelt zich nu wat beter en begint steeds meer plezier te krijgen in de wandelingetjes met zijn dochter.