Ervaringsverhaal volwassene met angst- en paniekklachten

Jasper, 26 jaar
“Ik krijg vaak paniekaanvallen op mijn werk en zelfs als ik bij vrienden zit. Soms is het ook gewoon een angst die ik voel. Ik pieker veel en ik heb ook moeite om ’s avonds in slaap te vallen.
Ongeveer drie jaar geleden merkte ik dat ik niet meer de oude was. Ik dacht dat dit een fase was waar ik doorheen moest en dat het wel weer over zou gaan. Ik had altijd enorm veel zelfvertrouwen. Ik durfde iedereen aan te spreken en was echt een haantje de voorste. Ik had overal vrienden en kennissen. Toch was ik altijd wel een beetje gevoelig. Na een tijdje merkte ik dat ik somberder werd. Ik werd overbezorgd en zat voortdurend met angstgevoelens. Ik probeerde angstgevoelens terug te duwen, maar dat lukte niet.

Op mijn werk moet ik altijd genoeg pauzes nemen. Dan wil ik helemaal alleen zijn en ben ik bang dat de paniek weer zal toeslaan. Hoewel ik mij altijd probeer voor te bereiden, gebeurt het dan toch. Ik krijg de raarste gedachtes in mijn hoofd en ik denk altijd dat mijn collega’s het aan mij kunnen zien. Als ik die gedachtes krijg, sla ik helemaal door. Ik krijg het warm en benauwd. Ik durf niet meer op of om te kijken. Mijn hart bonst verschrikkelijk. Ik sta volkomen op scherp maar heb tegelijk ook het gevoel dat het allemaal niet echt kan zijn. Dit krijg ik alleen als ik tussen veel mensen ben. Maar ook als ik bij vrienden ben, voel ik me niet meer dezelfde persoon.
Ik ben namelijk erg veranderd, en mijn vrienden begrijpen me ook niet altijd even goed. Ik kan niet meer gewoon op ze reageren en daardoor kijken ze me dan weer raar aan. Vaak krijg ik dan een aanval en dan kijken ze me uiteraard nog raarder aan. Ik ben uiteindelijk naar mijn huisarts gegaan. Hij dacht dat het misschien een angststoornis was. Dat klopte. Ik heb daar therapie voor gevolgd en het gaat al een stuk beter. Hopelijk gaat het helemaal over.”