Elsa, 24 jaar
“Toen ik 10 was kwamen mijn ouders om bij een vliegtuigongeluk. Je denkt wel eens na over zoiets. Wat zou ik dan doen. Het was vreselijk, maar alles ging daarna toch gewoon weer verder.
Ik ging bij een oom en tante wonen. Nadat ik mijn studie had afgerond ging ik aan het werk als receptioniste bij een verzorgingstehuis. Ik ging eigenlijk gewoon door met mijn leven en deed alsof er niets aan de hand was. Maar toch ging het niet helemaal lekker op m’n werk. Op een gegeven moment kreeg ik last van allerlei vage klachten en flinke hoofdpijn. Uiteindelijk belandde ik in de ziektewet. Toen ik eenmaal tijd had om over mijn leven na te denken, ging het eigenlijk steeds slechter met me. Ik zat vaak uren wezenloos voor me uit te staren, sliep slecht en at nauwelijks. Ik voelde me vreselijk alleen en verlaten. Ik besefte toen eigenlijk pas dat ik mijn ouders ontzettend miste en nooit goed afscheid van ze had kunnen nemen. Achteraf bleek dat ik langzaam wegzakte in een depressie.
Na aandringen van vriendinnen ben ik naar de huisarts gegaan. Hij schreef me antidepressiva voor en verwees me naar een psychotherapeut van GGNet. Met haar sprak ik veel over mijn ouders en hoe ik als kind had geprobeerd te 'overleven'. Het waren moeilijke en emotionele gesprekken, maar toch hielp het me. Gelukkig heb ik nu plezier in het leven en kan ik weer genieten van dingen.”
Nog een ervaringsverhaal volwassene met depressieve klachten
Erik (46)
"Ik voelde me steeds zo moe, moe, moe. Even je ogen dichtdoen, dan is alles even weg, even lekker uitrusten. Ik ben waarschijnlijk niet écht moe, maar ik wil me verstoppen voor de 'dingen'. De vermoeidheid zit in mijn hoofd, mijn hersenen zijn moe van het denken. Al die dingen waar ik tegen opzie, malen maar door mijn hoofd, als de telefoon gaat ben ik al bang dat het iemand is die weer wat van me wil, dat ik iets moet.
Ik merk bij mezelf dat ik me pas rustig voel als ik niets moet. Ik kan 's avonds dwangmatig naar de klok kijken. Ik weet niet goed waarom, maar het zal wel met het einde van de dag te maken hebben of waarschijnlijk meer met het aankomende begin van een nieuwe dag. Een dag waarin je weer dingen moet, terwijl je niet meer kan/wil.
Weet je... je moet zoveel tegenwoordig, er wordt heel veel van je verwacht. Je moet succesvol zijn, goede baan, grote auto, of twee, en een mooi huis. Een gezinnetje, allemaal netjes in de kleertjes en twee keer per jaar op vakantie. En de rest van ons geld maken we op aan gadget's. Dat legt een behoorlijke druk, zeker in deze tijd van recessie.
Ik heb contact gezocht met GGNet nadat ik informatie gelezen heb over 'mindfulness'. Hopelijk lukt het om via deze cursus een draai te maken."
